Agnieszka Detka     To czego najbardziej się bałam, czyli jakie będą kontakty między mną a nową rodziną (czy mnie polubią, czy ja ich polubię, czy znajdziemy wspólny język itp.), okazało się najmniejszym problemem. Właściwie w moim przypadku w ogóle nie było tego problemu. I mogę wam dziewczyny dać nawet receptę na to, co zrobić, żeby być tak zadowolonym jak ja:   -  więc przede wszystkim być otwartym - nie bójcie się mówić, -  i najważniejsze: zawsze, ale to zawsze kiedy macie jakiś problem, czegoś nie rozumiecie, albo coś wam się nie podoba (np. w waszych obowiązkach) MÓWCIE O TYM RODZINIE, bo tylko w ten sposób rozwiążecie problem i unikniecie nieprzyjemnych sytuacji czyli złej atmosfery  - kiedy macie chwile wolnego czasu (np. wieczorem) nie uciekajcie od razu do swojego pokoju, ale wykażcie zainteresowanie, pokażcie, że chcecie nawiązać kontakt, że chcecie być z rodziną w jak najlepszych, przyjacielskich wręcz stosunkach, nie macie pojęcia jak zwykła pogawędka (nie o obowiązkach au pair) potrafi zbliżyć ludzi.  Oczywiście trzeba odróżnić pogawędkę do wścibstwa i nachalności. Pamiętajcie, że rodzina potrzebuje troche prywatności. Oni też się stresują przyjmując pod swój dach zupełnie obcą osobę. Musicie pokazać, że mogą wam zaufać, że czujecie się dobrze u nich. I starajcie się wyczuć, kiedy chcą pobyć sami (np. z dziećmi) - wtedy ulotnijcie się np. na spacer z pieskiem albo do siebie do pokoju.         Życzę wam cudownego pobytu i wielu niezapomnianych wrażeń !     Agnieszka - styczeń 2003  - Anglia

Magdalena B.     Trzeba być zawsze otwartym na rozmowy.  Już w czasie kontakty listowego lub telefonicznego z przyszłą rodziną o-per należy poznać swoje warunki pracy.  Pierwszego dnia należy zacząć wypełniać swoje obowiązki solidnie i sumiennie, aby sprawić jak najlepsze wrażenie na rodzinie. Należy się pokazać z jak najlepszej strony, ale nie wolno przesadzać, gdyż niektóre rodziny to wykorzystują. Jeśli przez pierwszy tydzień będziesz siedzieć z dziećmi od rana do wieczora, to niektórzy  mogą się do tego za bardzo przyzwyczaić. Moja rodzina Au-pair była dla mnie tolerancyjna i wyrozumiała. Wszystko układało się nam jak najlepiej, więc żadne poważne konflikty nie zaistniały. Ja starałam się pomagać im jak tylko mogłam - w zamian oni służyli mi również pomocą. Nie wyczuwałam żadnej hierarchii nad sobą - nasz stosunek był tworzony na zasadzie partnerstwa. Mogłam z nimi porozmawiać na każdy temat, a jednocześnie szanowali moją prywatność. Z jednej strony cieszyłam się, że jestem traktowana jak dorosła, ale z drugiej strony brakowało mi czasami prawdziwie rodzicielskiego stosunku - zatęskniło się do dzieciństwa!  Niemcy

Zuzanna  B.   ...   ujemne strony pobytu au-pair to: - duża odległość od domu rodzinnego, - częsta możliwość tylko listowego kontaktu z rodziną - tęsknota za domen.  Każda z przyszłych o-perek powinna sobie zdać sprawę z tego, że 12 miesięcy to dużo czasu i wiąże się to z długotrwałym rozstaniem z najbliższymi oraz z tęsknotą za nimi.  Poza tym nie należy nastawić się na to, że jest to wyjazd na wakacje. Dzieci (zwłaszcza te poniżej 5 lat) wymagają opieki i należy na nie dobrze uważać.  Ale jak to się mówi: "nie ma tego złego..." Życzę powodzenia na przyszłość! Zuzanna  - Niemcy

Urszula S. Roczny pobyt jako Au-pair to olbrzymia szansa i wielka przygoda. Jak każda przygoda niesie on z sobą niepewność, obawy i fascynację nowym otoczeniem. Lęk i niepewność dają jednak szybko za wygraną, gdy poczuje się miłą, ciepłą, rodzinną atmosferę i pełne życzliwości przyjęcie przez zagraniczna rodzinę Au-pair, która pomoże rozwijać się i poznawać otaczajacą rzeczywistość. Pozostanie wówczas ciekawość i wrażenie zbyt szbko upływającego czasu. A gdyby wrażenia i odczucia nie były pozytywne w stosunku do nowych znajomych, wystarczy cierpliwość i tolerancja. Wspólna szczera rozmowa, zaakceptowanie trybu życia ludzi i zrozumienie ich. Im też nie jest łatwo, czasem potrzebny jest czas na przystosowanie sie obu stron i stworzenie nowego rytmu. Dlatego radzę nowym Au-pair by znalazły w sobie wiele cierplwości, nie wyciągały pochopnych wniosków, o wszystko dokładnie wypytywały się i nie bały się pytać. Czasem omyłkowe zrozumienie sensu wypowiedzi może niechcący doprowadzić do nieporozumień. Czas dla samej siebie, dni wolne zapewnione w umowie, nalezy bezwzględnie wykorzystać, gdyż pomagają one utrzymać własny komfort psychiczny, zrelaksować się, odpocząć, pomyśleć, znaleźć swój własny świat w tej obcej rzeczywistości. Powodzenia i wielu pozytywnych wrażeń - Urszula z Niemiec.

Bernarda B. Najtrudniejszym okresem dla au-pair's są pierwsze tygodnie. Daleko od domu i rodziny, bliskiech i znajomych, w nowym nieznanym kraju z obcą dopiero co poznaną rodziną. Może to sprawić, że wiele z Was poczuje się samotnie. Wiem też, że część z Was będzie chciała wrócić do Polski przy pierwszych napotkanych trudnościach np. zły kontakt z dzieckiem, sprzeczka z jednym z rodziców. Będzie to okres próbny zarówno dla Was jak i dla Waszych rodzin. Dlatego by sprawić go łatwiejszym nie zamykajcie się w pierwszych tygodniach we własnym pokoju, ale starajcie się jak najwięcej przebywać z rodziną, lepiej ją poznać, próbować zaprzyjaźnić się z dziećmi (które nie zawsze przyjmą Was entuzjaztycznie) i przede wszystkim starać się dużo rozmawiać. Najtrudniejsza do pokonania będzie bariera językowa, szczególnie dla tych dziewcząt, które po raz pierwszy będą musiały wypróbować swoje mozliwości językowe w obcym kraju. Lęk przed niepoprawnym wysłowieniem się, lub zbudowaniem złej konstrukcji składniowej może spowodować, że przez pierwsze tygodnie będziecieobawiały się "odważnie" o czyms powiedzieć. A to na pewno nie ułatwi Waszego kontaktu z rodziną. Dlatego ważne jest byście uwierzyły we własne siły i nie obawiały się krytyki innych (pamietajcie człowiek uczy się na błędach). Ważne jest także abyście już w pierwszym tygodniu Waszego pobytu porozmawiały wspólnie z rodziną o ich oczekiwaniach w stosunku do siebie (np. korzystanie z telefonu, wychodzenie wieczorem, przyjmowanie znajomych itd...) oraz ustaliły codzienny plan zajęc zwiazny z dziećmi i domem. Taka rozmowa zapobiegnie późniejszym konfliktom i problemom wynikającym z braku wcześniejszego porozumienia się. Bernarda z Holandii

Magdalena C. Gdy decydujemy się na ten wyjazd należy pamiętać, że nie jedziemy tam by opływać w bogactwie zachodu, że będzie kolorowo z dominacją różu. Bowiem taki wyjazd jest ciężką pracą, odpowiedzialością i przede wszystkim umiejętnościa kompromisów.Trzeba być na to przygotowanym. Nigdy nie wiadomo jak zostaniemy przyjete, szczególnie przez dzieci, a to dla nas najważniejsze, bo z nimi przebywamy najczęściej. Z drugiej strony jednaknie należy zachowywać się jak ryba i bezgłośnie reagować na wszystkie polecenia i uwagi pod naszym adresem. Jeśli coś nie pasuje trzeba przede wszystkim rozmawiać i sprawę tę jak najszybciej wyjaśnić. Pamiętając, że mentalności sa różne w poszczególnych krajach i coś co dal nas jest oczywiste, dla np. Francuza może wydawać się kompletnym absurdem. Podsumowując moją wypowiedź, chciałbym zachćeić dziewczyny (i nie tylko), które marzą o nauce języka do wyjazdu jako au-pair, bo naprawdę można z tego "wyciągnąć" wiele. Magdalena C. - Francja

Agnieszka M. Moje rady dla przyszłych o-perek: myśl pozytywnie o sobie i o przyszłości, nie bój się rozmawiać o swoich kłopotach z innymi ludźmi, dzieci często będą chciaływykorzystać Twoją dobroć. Granice określ jasno i konsekwentnie strzeż swoich granic, Uśmiechaj się !!!!!!! pod żadnym pozorem nie zniechęcaj się !! Agnieszka M. - Niemcy

Beata K. Przede wszystkim chcę zachęcić dziewczęta do wyjazdu. Uważam, że były to jak najbardziej owocne i korzystne miesiące. Muszę jednak zwrócić uwagę przyszłych o-perek na to aby: nie ustępowały we wszystkim rodzinie, walczyły o swoje prawa, często kontaktowały sie z lokalną organizacją, utrzymywały kontakt z innymi o-perkami, nie rezygnowały z własnych marzeń i planów, nie rezygnowały z kursów językowych na rzecz życia towarzyskiego w pełni wykorzystały czas na zwiedzanie kraju i poznawanie nowych ludzi Beata K. Holandia

Powrót do strony głównej